Annemin sesi ile uyandım.Annemi çok seviyordum.Benimle her şeye rağmen çok güzel ilgileniyordu.Babam ben 7 yaşındayken kansere yakalanmış 6 aydan fazla dayanamayıp vefat etmişti.10 yıldır bana hem anne hem babalık yapıyordu.
Hemen kalkıp elimi yüzümü yıkadım.odam çok dağınıktı.Kitaplarım her yere saçılmıştı.Seneye üniversiteye gideceğim için çok çalışıyordum.Küçüklükten beri hayalim doktor olmaktı.İnsanların hayatına dokunmak istiyordum.Derslerimde gayet başarılıydım.Annemi gururlandırmak istiyordum bu yüzden derslerim hep benim için çok önemli oldu.80 altı hiç not almamıştım.
Hemen saçımı öylesine toplayıp üstüme siyah kapşonlumu giydim.Çantama kitaplarımı yerleştirip evden çıkacaktım ki annem geldi.Ona sarıldım,oda bana sarıldı.Orada sanki birbirimize birdaha göremeyecek gibi sarıldık.Annem son kez saçımı öpüp kokladı ve evden çıktım.Hava kapalıydı,yağmur kokuyordu,yağmur yağacaktı.Yürüyordum ki yanımda siyah bir araba durdu.Kapısı açılınca içerideki adam kolumdan çekeledi.Çığlık atacağım sırada kafama sert bir darbe yedim.Bilincim orada kapandı.en son duyduğum ses kapının kapanma sesiydi.
Uyandığımda küçük bir odanın içinde tek kişilik bir yatakta yatıyordum.Hemen ayağa kalktım.Etrafa bakındım.Bir masa,bir yatak ve bir dolaptan oluşan minimal bir odaydı.Odanın kapısı buğulu camdandı ve kart ile açılıyordu.Kapıyı açmaya çalıştım ama açamadım.Odanın tavanının sağ köşesinde kamera vardı ve benim hareketlerime göre hareket ediyordu.Kameraya bakıp"ne istiyorsunuz"diye bağırdım ve kapıyı yumrukladım.Kapıdan tık yoktu.Ellerimi saçlarıma geçirip yere oturdum.Yaklaşık on dakika sonra kapı açıldı ve içeriye 2 tane 1.75 boylarında adam girdi.1. adam sarışındı ve tatlı gözüküyordu 2. adam kumraldı ve çok sert duruyordu.Kumral adam bana dönüp"bizimle gel"dedi.Ayağa kalktım ve hiç sorgulamadan peşlerine takıldım.Geniş bir odaya girdik.odanın içinde bir masa,masanın arkasında bir adam ve masanın önündeki 2 sandalyede oturan 2 adam vardı.Kapının önünde 2 koruma dikiliyordu.Sarışın adam benim için masanın önüne bir sandale daha getirdi ve "otur"dedi.Dexğini yapıp oturdum.1 dakika boyunca odaya sessizlik hakim oldu fakat sessizliği bozan benim sorum oldu.
-neden burdayım?
Masanın arkasındaki adam konuşmaya başladı;
-.Bunu kimse bilmiyor fakat her çocuk doğduğu zaman aşıları yapılırken beyinlerinin kuvvetini ve zekalarını gelişmiş teknolojimiz sayesinde ölçüyoruz.Bu çalışmalarımız devam ederken seninde zekanı ölçtük.Ve senin ne kadar zeki olduğun sonuçlarına ulaştık Afra.Sen doğduktan sonra seni ve aileni takibe aldık.Senden daha zeki bir çocuk senden sonra çıkmadı zaten.O zaman senin bizimle çalışacağına bu ülkenin eğitim ve bilim insanları olarak karar verdik.Bunun iznini de üstlerimizden o zamandan aldık.Senin 17 yaşına geldiğin zaman buraya geleceğin o zaman belli olmuştu ve şimdi yanımızdasın.Burası bütün ülkenin teknolojik ve bilim çalışmalarının yapıldığı merkez.Burası bundan sonra senin evin olacak.
Duyduğum bu sözler karşısında afallamıştım.
-nasıl yani? Bana hep burada kalacağımı mı söylüyorsunuz?!
Adam ceketinin düğmesiyle oynarken şöyle dedi;
-evet tam olarak bunu söylüyoruz.Bundan sonra devletimizin geleceği için burada durmadan çalışacaksın.Buradan çıkman da tehlikeli ve yasaktır.Bundan sonra burası evin dediğim gibi.
-Ben bunu istemiyorum.Ben annem ile gayet güzel bir hayat yaşıyorum.Annemden ayrılamam.
Dedim ve kalktım.Tam o sırada yanımda ayakta duran kumral adam kolumdan tuttu ve beni geri otutturdu.Ve masanın arkasındaki adam konuşmaya başladı.
-Bu bizim verdiğimiz bir karar.Sana seçenek hakkı sunulmadı
Kafayı yemek üzereydim."olmaz!","ben annemden ayrı kalamam","benim hayatıma karışamazsınız"diye bağırmaya başladım.Adam eliyle bir işaret verdi ve arkamdaki kumral adam boynuma bir iğne soktu.Son söyleyebildiğim şey "hayır"oldu.
*1.bölüm sonu*