Selamm ilk bölüm ile buradayım :)
Beğenip yorum atmayı unutmayın ;)
Uzun zaman sonra tekrardan geldimm
"Anne gel artık hadi" diye bağırdı Aden mutfağa doğru.
"Geldim geldim. Açıklanmış mı?"
"Açıklanmak üzere." Dedi Aden bilgisayar ekranına bakarak.
"İnşallah İzmir çıkmıştır kızım. İnşallah yanımızda kalırsın." Dedi Adenin annesi.
Aden buruk bir tebessüm etti ve "umarım." Diye yanıtladı annesini.
"Ankara yazıyor." Diyip ablasına sarıldı Alparslan.
Aden ve kardeşi arasında inanılmaz derecede güçlü bir bağ vardı. Aden 10 yaşındayken doğmuştu Alparslan. Hem kendi büyüyüp hemde kardeşini büyütmüştü. Ne zaman canı bir şeye sıkılsa gider kardeşine sarılır onunla oyun oynardı. Çünkü Alparslan ona iyi geliyordu. Adende kardesine sarıldı sıkı sıkı.
Adenin anne ve babasının bu manzara karşısında gözleri doldu. Adenin babası Cengiz bey annesi Şeyda hanımı kolunun altına aldı.
Ankara...
Bir zamanlar Adenin ağzından Ankara düşmezdi. İzmir'de doğup büyümesine rağmen sürekli Ankara'ya gitmek istedi. Üniversiteyi Ankara da okumak istedi. Lakin hayat her zaman, hatta çoğu zaman istediğimiz gibi gitmiyordu. Hayat ona öyle şeyler yaşatmıştı ki iki kelimesinden biri Ankara olan kızın artık Ankara kelimesini duyduğunda gözü doluyordu.
Zordu şimdi onun için Ankara'ya gitmek, çok zordu. Fakat yapacak birşey yoktu. Devlet ne derse oydu. Ankara'da bir askeriye de doktor olarak çalışacaktı şimdi. Her şeyden çok canını yakanlardan biride buydu.
"Kızım iyi misin?" Diye sordu Cengiz Bey.
Aden daldığı düşüncelerden kurtulup kafasını salladı.
Bütün aile sarılıp vedalaştılar. Gitme vakti gelmişti. Vatan
Adenden hizmet beklerdi...
Evett ilk bölüm burada bitti. Bölüm hakkında düşünceleriniz?
-Bolum daha uzun olmalı mı?
