Adaletsizliğin en büyüğü, adil olmayıp adil gibi görünmektir.
-PLATON
800 Yıl Önce
"Ben yaşadığım sürece adalet var olmaya devam edecektir!" dedim ve kötülük tantısıda bana "O zaman öl adalet tanrıçası! " dedi ve savaşmaya başladık.
Sonra beni yenemediğiniz anladıpı için zayıf noktamdan vurmaya karar verdiğinde sihirlerin bir anı açtı ve oynatmaya başladı.
Anıda, sevgilim başka bir kızla sarmaş dolaştı...
O an sanki öldümde gömmeyi unutmuşlar gibi hissettim, sevgilim yani eski sevgilim benden özür dilemeye başladı ben o an ki şokla hareket dahi edemedim ve kötülük tanrısı o sırada beni öldürdü...
O an hissettiğin sadece acı...
Şimdiki Zaman
Acı günümüze kadar gelen bir duygu ve bu duygu yüzünden bir insanlar ölüyor...
Annemden öğrendim acının ne demek olduğunu, babam bizi terk ettiğinde annem defalarca intihara kalkıştı...
Babamdan nefret ediyorum onun hakkında konuşulunca bile nefretim artıyor.
Annem bana 30. yaş günümün niye tehlikeli olduğunu söylediğinde anlamamıştım ama gerçeği öğrenince anneme bir söz verdim. Asla sözünden çıkmayacaktım ne olursa olsun dünya yansa bile çıkmayacaktım.
3 Ay Sonra
Hayatımda her şey ters gidiyordu, bürodan atılmıştım, arkadaşlarımla aram bozuldu ve daha unuttuğum her şey...
Hayatım tam anlamıyla tepe taklak oldu ama niye olduğu hakkında hiçbir fikrim yok yani yoktu.
Annem bunun tanırıça yüzünden olduğunu söylüyordu, yakında beni almaya gelecekmiş, çok şey kayıp edeceğimi sanmıyorum çünkü çoktan kayıp ettim bile ellerimin arasından şu gibi aktı bütün hayatım...