Eve gittiğimde annem evde değildi. Kliniktedir diye düşündüm ve bunu fırsat bilip rahatça dinlenmeye karar verdim. Koltuğa uzandım, kulaklıklarımı taktım ve şarkı dinlemeye başladım.
Ne kadar zaman geçti bilmiyorum ama mesaj sesiyle kendime geldim. Hava daha da kararmıştı. Gelen mesaj annemdendi.
'Tatlım, ben Chris'in evindeydim. Lee senin yanına gelmek istedi. Ona iyi davran! Seni seviyorum.'
Kahretsin. Onun yüzünü bile görmek istemiyorken o ise eve, yanıma mı gelmek istedi..?
Nedenini bilmediğim bir şekilde telaşlandım ve korkmaya başladım. Beni öldüreceği bile geçti aklımdan.
Kapı çaldığında ellerim titremeye başladı. Neden bu kadar korktum ki..?
Kapıyı açtım, Lee içeri girdi.
-Konuşalım mı?
+Hangi konuda?
Endişeli görünüyordu.
+Tamam.. konuşalım.
Koltuğa oturduk.
-Söylemeli miyim bilmiyorum ama..
O kadar isteksiz duruyordu ki dinleme isteğim kalmamıştı.
+Biraz da gevelersen kendini kapının dışında bulursun! Yeter. Söyle ne söyleyeceksen.
-Söylemesi.. zor bir şey..
Anlayış göstermeye ve sakin kalmaya çalıştım.
-Kan vermek istemiyorum çünkü..
Ah.. bu muydu konu.
-Geçmişte bununla alakalı pek iyi bir anım yok.
Ne olduğunu çok merak etsem de söylemesi için zorlamak istemedim. Ne de olsa her şeyi anlatmak zorunda değil.
+Anlıyorum.. ama geçmişte kaldı. Luke'nin kana ihtiyacı var ve arkadaşı olarak bu görevi senin üstlenmen gerekiyor..
-Gelme üstüme. İstemiyorum dedim işte. Onu çok düşünüyorsan git başkasından kan iste.
Ne bu kıskançlık ya!? Her durumda aramızda olan ilişkiyi nefret edermiş gibi kötülemesinden bıktım!
+Onu sevdiğim için mi böyle yapıyorsun?
Bir anda ağzımdan çıkan bir cümleydi ama Lee biraz fazla şaşırmış gibi duruyordu. Luke'ye karşı bir şeyler hissediyor gibiyim, evet. Ama bunun geçici bir duygu olduğunu düşünüyorum.
-Ona.. aşık mısın?
En az benim kadar şaşkındı.
+Evet. Yani.. hayır. Öyle demek istememiştim.
Ne saçmalıyorum ya ben!
-Ona karşı ne hissettiğini umursamıyorum zaten.
Duygusuzca söylemişti bunu. Ama bugün yaşananlardan sonra duygusuz tavırları normal gelmeye başlamıştı.
+Neyse.. Annem ve abin.. öğrendin mi?
-Evet. Çok saçma.
Aynı fikirde olduğumuz için mutlu olmuştum.
+Hemde çok. Annemin abinden 10 yaş büyük olduğuna yemin edebilirim. Hayır yani, Chris'ten başka erkek mi yoktu..
-En azından tek başımızayken abim olduğunu söyleme.
Tamam der gibi salladım kafamı.
-Biliyor musun.. sevdiğim biri var.
Aniden konuyu değiştirmesi garipti. Sürekli yan yana olmamıza rağmen sevdiği kızın kim olduğunu anlayamamış olmam, benim yanımdan ayrılmazken birini görmüş ve aşık olmuş olması daha da garip.