Davranın devreye girmesiyle birlikte kapana kısılan Karan, pes etmek yerine son kozunu oynamak istedi. Amacı Çınarın canını acıtacak yerden vurmaktı. Mahalle çay bahçesinin önünde Devran ve adamlarıyla retleşen Karan,ateşi bi anda kalabalığın üzerine açtı.
Siyah camlı araçlardan yağdırılan kurşunlar bi anda ortalığı kana buladı. O sırada Çınarı aramak için ve vazgeçilmek için sokağa çıkan Elif, çatışmanın tam ortasında kaldı. Çınar Elif'i fark ettiği an çığlık atarak üzerine koştu ama çok geçti.Karan, gözü dönmüş bi şekilde hedef gözütmekmesizin. Tetiğe basarken acı bi kurşun Elif'in göğüsüne isabet etti. Elif kanlar içinde yere yığılırken, Çınarın attığı feryat gecenin karanlığını yırtıp geçti. Arkada hâlâ savaş vardı
Çınar:Susturun şu silahları! Onun kalp atışını duyamıyorum, durdurun şu savaşı!Durdurun şu savaşı Elifimin kalp atışını hissedemiyorum.Zamanı durdurun, o gözlerini açamıyor.
Karan ve adamları gaza basıp olay yerinden kaçarken. Çınar Elif'i kanlı bedenini kollarına alıp çaresizce bağırmaya başladı.