Annem bu olay olduğunda hızlıca bizi ayırdı ve yaralarımızı sarmaya başladı. Yaklaşık 1 saat sonra kendimize geldiğimizde babam bizi kendi odasında karşısına alıp üçümüzü sandalyeye oturtmuştu. Sinirli gözüküyordu. Elini alnına koyup birazcık düşünmüştü. Sonrasında konuşmaya başladı.
Vael: Siz ne yapmaya çalışıyorsunuz? Burada saygılı ve mutlu bir şekilde yaşayalım istedim ve siz küçük çocuk gibi kavga ediyorsunuz!
Karasho: Efendim, oğlunuz Tame ilgisizlikten memnun olmamışa benziyor ki sırf ilgi istediği için bana karşı saygısızlık yapmaya çalıştı. Fiziksel temas kurduğunda ben sadece kendimi savundum.
Tame: Baba hayır, yalan söylüyor! Arka bahçede gizlice sigara içiyor ve onun bir süper gücü var!
Babam bizi dikkatlice dinlemişti. Kararsız gözüküyordu. Süper güçten bahsettiğimde şaşırmasını beklerdim fakat babamın yüzünde bir mimik bile oynamamıştı.
Vael: Icy, peki sen bir şey hatırlıyor musun kızım?
Icy: Ben... ben... hatırlamıyorum...
Vael: Hatırlamaya çalış, Icy.
Icy: Uhh... En son... en son... Tame ile dışarı çıkmıştık. Bu kadarını hatırlıyorum.
Tame: Evet! Ablamla Karasho'nun suçlu olduğunu sana kanıtlamak için video çekmiştik baba! Fakat kaset kayboldu...
Karasho: Peder Vael, neler olduğunu henüz tam anlamış değilim fakat ben şunu söyleyebilirim ki ben sadece kendimi savundum.
Vael: Karasho, yaşadığın olaylarını biliyorum. Babanı iyi tanırım; çok sevdiğim iş arkadaşlarımdan biriydi. Aileni tek bir gecede kaybetmen üzücü. Bu iyilikseverliğim yüzünden seni evimize davet ettim. Fakat geldiğinden beri evde bir huzursuzluk var. Seni severim Karasho, yanlış anlama ama artık bu evden gitmen lazım. Üzgünüm, gidecek bir yerin yok biliyorum. O yüzden sana bu evde biraz daha durman için 2 gün vereceğim. 2 gün sonra ise kayıt işlemleri tamamlandığında seni barınma evine bırakacağım.
Karasho: Anladım efendim...
Karasho'nun artık bu evden gideceğini duyunca aşırı rahatlamıştım. Yavaştan herkes dağılmaya başlamıştı. Ablam odasına çekildi, ben ise salonda televizyon izlemeye başladım. Hâlâ vücudum ağrıyordu.
TV: İşte fırsat bu fırsat! "Kaminari Raiden ile Kahramanlığa Doğru" kitabı %67 indirimli! Sakın bunu kaçırmayın!
Tame: Bu adam da ne bok yapabiliyorsa yapıyor...
TV: HikariWorks kurulalı 5 seneden fazla oldu ve 5 sene boyunca bir sürü insanın hayatına ışık tuttuk. Eğer ki çaresizseniz, belli bir amacınız yoksa HikariWorks'e uğrayın ve sizin hayatınıza biz ışık tutalım. Bir sürü işsiz kişiye iş imkânı sunduk ve sunmaya devam ediyoruz.
Tame: Hmph, ben daha çocuğum!
TV: Project: Null 2. sezon fragmanı yayında!
Tame: Aha, benim dizi!
TV: Sen... o tanıdığım çocuk değilsin...
Tame: Aman Her Neyse, ablamın yanına gideyim. Sıkıldım.
Ablamın odasına gittim. Yatağına oturmuş bir yere odaklanmış bakıyordu. Öcü olmuş gibiydi. Yanına gidip oturdum.
Tame: Abla, artık kendini iyi hissediyor musun?
Icy: E-evet...
Tame: Karasho artık evden gidecek abla, merak etme. Ayrıca abla, kaset nereye düştü görebildin mi?
Icy: Hayır... Hatırlamıyorum dedim.
Tame: Tamam abla, pardon. Ben seni yalnız bırakayım.
Icy: Görüşürüz.
Çok değişik bir gündü. Karasho sorgulamadan sonra hiç konuşmadı. Saatler geçti, akşam yemeği vakti gelmişti. Babam işten geldikten sonra herkes mutfağa gitti. Annem çoktan sofrayı kurmuştu. Güzel bir akşam yemeği vardı. Sonrasında sofraya oturduk.
Tiay: Afiyet olsun!
Icy: Afiyet olsun.
Tame: Afiyet olsun!
Vael: Afiyet olsun.
Karasho: ....
Gerçekten Karasho garipti... Yine yemeği çatal bıçak kullanarak yiyordu ama olsun. Bu akşam yine tavuk vardı. Yemeği yedikten sonra annemle beraber bulaşıkları yıkadık. Klasik ev işleri bittiğinde herkes odasına geçmişti. Evdeki annem ve babam çoktan uyumuştu. Ben de yatağa geçtim ve uyumaya çalıştım. Bu sırada da Karasho misafir odasında yatıyordu.
Karasho: Onu hâlâ alma şansım var... Sadece 2 gün...
4. Bölüm Sonu