Hiroshi, saatin geç olduğunu fark etti, ancak bunu fazla dert etmedi. Çünkü kirayı ödemek için ev sahibiyle anlaşmıştı ve Hiroshi vakit kaybetme lüksüne sahip değildi. Bir süre daha bekledikten sonra, yavaş adımlarla gelen adamın farkına vardı ve Hiroshi'nin içi biraz rahatsız oldu. Adam hafifçe elini Hiroshi'nin omzuna attı, bu durumda Hiroshi irkildi, ancak ağzını açmadan adam konuşmaya başladı.
"Demek iş için bakmıştın, deneyimin var mı? Zaten eleman eksikliğimiz var. Deneyimin olduğunu kanıtlarsan, bunu düşünebiliriz." Hiroshi ne yapacağını az çok biliyordu ve kendini kanıtlamak için kararlı bir bakış attı ve biraz sesini yükselterek konuştu. "Kendimi kanıtlamak için şans verirseniz, neden olmasın efendim!" Hiroshi'nin bu yanıtına ağır şekilde kıkırdayan adam, onaylar bir şekilde bakış attıktan sonra saatine baktı ve kendi kendine mırıldanarak Hiroshi'ye tekrar döndü. "Yarın tam 2'de burada olacaksın, geleceğine emin ol." Adamın bu yanıtına sevinen Hiroshi, onaylarcasına kafasını salladı ve ufak bir sohbet ettikten sonra Hiroshi, evin yolunu tuttu.
Uzun bir süre hızlı adımlarla eve giden Hiroshi, aynı zamanda mutluydu. Onlarca hakaret ve istismar sonucunda iş ve ev bulabilmesine sevinmişti. Hayatına daha çok tutunacağını hissediyordu. Bunları düşünürken zaman çoktan geçmişti ve cebinden anahtarlarını çıkaran Hiroshi, yavaşça kapıyı açtı. Yorgun adımlarla yatağını kurmaya başladı. Neyse ki ev sahibi yer yatağı almıştı ve hemen kurulmuştu. Heyecanla yarını beklerken, yorgunluktan gözleri kendiliğinden kapanmıştı.
Hiroshi'nin yorgun bedeni, rüyaların kollarında sakinleşti.