Umarım kötü günleri bir an önce atlatabilirdim.
Kim bilir belkide atlatamayacaktım...
Sabah uyandığımda annem evde yoktu.
Evin sesiz olması bile çok garip hissettiriyordu artık.
Elimi yüzümü yıkamak için yavaşça kalktım.
Elimi yüzümü yıkarken bile düşüncelerim durmuyordu.
Kendime gelmeye çalıştım.
Ve kendime kahvaltı için bişeyler hazırlamak üzere mutfağa gittim.
Ev çok sessizdi ve bu gerçektende düşüncelerimi durdurmama engel oluyordu.
Bu yüzden kulaklıklarımı takıp telefonumdan bir müzik açtım.
Ve yemek için bişeyler hazırlayıp yedim.
Daha sonra her zaman yaptığım gibi dışarıya biraz hava almak için çıkma kararı aldım.
Tam hazırlanmış evden çıkmak üzereyken telefonum çaldı.
Annem arıyordu.
"Yaşadıklarım yüzünden delirdim falan mı ben ya?"
Diye bir sorguladım. Garipti, dediğim gibi annemin benimle tek iletişimi bana ettiği hakaretleriydi.
Daha fazla bekletmeden telefonumu açtım.
"Alo"
"Baban... "
Dedi annem telaşlı ve korku dolu bir sesle.
"Nolmuş babama?"
Dedim biraz korkmuş bir biçimde.
"Baban... İşe giderken bir trafik kazasında yaralanmış!"
Dedi ve dayanamayıp ağlamaya başladı.
Telefondan ağlama sesini duyuyordum.
"Hangi hastanedesiniz?!"
Diye sordum endişeyle. Ağlamasını durdurmaya çalışıp sorumu cevapladı.
"****hastanesindeyiz."
Dedi. Geliyorum diyerek hastaneye doğru yola çıktım.
Yaklaşık bir on dakika sonra hastaneye varmıştım.
(...)
Koşarak annemlerin olduğu yere gittiğimde annem oturmuş ağlıyordu.
"Babam nasıl?"
Diye sordum kısık ve üzgün bir sesle.
Babam bana her ne kadar nefret beslesede, hiç bir zaman annem gibi bana kötü davranışlarda bulunmazdı.
Bu onun iyi biri olduğunu göstermezdi ancak babamı seviyordum.
Annem kısa bir süre duraksadıktan sonra cevap verdi.
"Bilinci kapalı. Çok kan kaybetmiş dedi doktorlar."
(...)
Sessizlik hakimdi ortama.
Ne annem bir şey diyordu ne ben.
Anneme eve gidip dinlenebileceğini benim burada duracağımı söyledim.
Israr etti ama en sonunda eve gitmesini sağladım.
Tek başıma ne yapacağımı bile bilmiyordum.
Umarım babam iyi olur diye iç geçirdim.
Saatlerce sadece oturdum. Arada telefonu açıp saate bakıyordum.
Oturup durmaktan ve ortamın sessizliği yüzünden uyuya kalmışım.
Gözlerimi yanımda duran birinin nefesini yüzümde hissetmemle açtım.
Yanımda oturan kişiyi görünce ne yapacağımı şaşırmıştım
Neden buradaydı?...
